Toprak Sahipleri Hisse Sahiplerine Karşı: Neden David Hume Modern Kapitalizmi Karl Marx’tan Daha İyi Açıklamıştır?

Öncelikli olarak turizm, insanların, Avrupa’daki başlıca turistik yerlerin her birinde olabildiğince acele ve hızlı hareket etmek istedikleri bir tür üretim bandı haline geliyor. Birkaç fotoğraf çekin, birkaç manzara görün, Barselona’daki Gaudi resimlerinin olduğu yerleri ziyaret edin ve ardından yolunuza devam edin. Turistlerin otantik bir deneyim istediğini veya bunu yaşadığını düşünmüyorum.

"İlaç cemaatine katıldığımdan beri, tüm başarılarımı kendi yeteneklerimden ziyade Ritalin'e atfetmeye başladım."

Bugün, küresel bir protestoya dönüşebilecek ve devrimci bir kitle hâline gelebilecek, işbirliğine dayalı, ağ kurmuş bir kalabalık mevcut değildir. Günümüzün üretim biçimi, daha çok izole edilmiş, yalıtılmış ve kendine yabancılaşmış öz-girişimcinin yalnızlığı üzerine inşa edilmiştir.

Irkçılık Hem Derinin Altına Hem De Üstüne Yerleştiriliyor. Akıl Kuşatma Altındadır, Araçsal Boyuta İndirgenmiştir

Kapitalist gerçekliğin sürmesinin bir nedeni de kapitalizme alternatif hayal etme zayıflığıdır. Henüz bu zihinsel eşiği aşmaya yakın olduğumuzu düşünmüyorum. Bekleneceği gibi, otuz yıllık kapitalist gerçekliğin ardından artık kapitalizme alternatifler tasavvur etme yetimiz bile körelmiş durumda.

Bourdieu bunları 1996 yılında Paris’te yazdı ve geçen sürede çok az şey değişti. Bugün televizyonun etkisine genel olarak interneti, özelde ise sosyal medyayı da eklemek gerekir. Düşünceleri hâlâ geçerliliğini koruyor.

Mutluluğu kovalayıp duruyoruz ama asıl berraklık, depresyondan ve varoluşsal sıkıntılardan gelir. Hayatın cehennem olduğunu kabul et ve özgürleş.

Gözetim her şey dahil teknoloji paketinin bir parçası.

Neo-liberalizmi tanımlayan bir dogma varsa, o da çoğu insanın bencil oluşudur. Ve bu insan doğasının alaycı ve şüpheci görüşünü takip eden düşünce özelleştirme, artan eşitsizlik ve kamusal alanın erozyonu oldu.

Çoğu zaman hepimiz karşılaştığımız insanlar hakkında ani yargılarda bulunuruz.

İyi bir başlangıç noktası veri sömürgeciliği faaliyetlerinin yoğunlaştırıldığı bir dünyayı reddetmeyi hayal etmek olabilir ve bunun yerine günlük hayatımızı sürdürmek için daha az veriye ihtiyaç duyan platformlara itimat etmeliyiz. Bunun etkili olması için kolektif bir yapıya ihtiyaç var çünkü mevcut düzen gibi büyük/kapsamlı bir düzene karşı direnişe başlamanın “farklı bir düzeni hayal etmekten ve başlatmaktan” başka yolu yoktur.

Huxley ve Orwell her ikisi de distopyalarının gerçekleşmesini önlemek için kitaplarını yazdı. Kehanetlerindeki başarıları aynı zamanda başarısızlıklarıdır çünkü haklı çıkmaları distopyalarını önleme projelerinin başarısız olduğunu gösteriyor.